Buitenplaats Roosendaal

Ligging

Utrecht - Zandpad of Vechtdijk 152

Geschiedenis

De oudste of één van de oudste afbeeldingen van het huis komen we tegen in het boek 'De Zegepralende Vecht' uit 1719. In dit boek vinden we een fraaie afbeelding van het huis door Daniël Stoopendaal. Het is een groot classicistisch gebouw van twee verdiepingen met een rondom doorlopend dak met op elke hoek een schoorsteen. Aan de achterzijde van het huis bevond zich een vleugel, waarin de dienstvertrekken waren ondergebracht. Voor het huis bevond zich het voorplein, met links daarvan twee koepels en rechts een bijgebouw. Omdat het niet aannemelijk is, dat er zich twee theekoepels naast elkaar bevonden hebben, wordt aangenomen dat één van de twee een volière was.

Het huis werd door een inrijhek uit 1705 met aan beide zijden een balustrade afgescheiden van de langs de Vecht lopende weg. Ook beschikte het huis over een soort aanlegsteiger in de Vecht, met een zelfde balustrade die we bij het hek tegen komen.

Achter het huis bevond zich een grote tuin, waarin het meest een laan opviel in de zichtas van het huis, die 'de laan van Roosendaal' werd genoemd. In deze 4 ha grote tuin bevonden zich verder vijvers, zeven beelden en een zonnewijzer. In 1841 wordt er ook gesproken van een boomgaard met vruchtbomen, waaronder een bloedperenboom met rood vruchtvlees.

Uit de 18e eeuw zijn ons enkele bewoners bekend, zoals Ernst Novisadi, muntmeester van de Provincie Utrecht en Johannes Willem Swellengrebel, kanunnik van het kapittel van St. Jan. Vanaf 1798 is het huis in bezit geweest van de familie Doorman.

Tussen 1823 en 1846 wordt het huis afgebroken op de noordelijk gevel na, die gebruikt wordt voor de bouw van een nieuw huis, dat nu haaks op de Vecht wordt gebouwd. Naast dit herenhuis wordt er ook nog een boerderij op het terrein gebouwd.

Vanaf 1903 wordt dit huis bewoond door de familie Van 't Einde, tot het huis in 1960 onteigend wordt door de gemeente Utrecht. In de jaren 70 van de 20ste eeuw, wordt het huis afgebroken, voor de aanleg van het Vechtzoompark.

Bewoners

  • 1680 Pieter Alderwerelt
  • - 1688 Raphaël Aredondo
  • 1688 - Josua de los Rios
  • 1755 - 1759 Ernst Novisadi
  • 1767 - 1798 Johannes Willem Swellengrebel
  • 1798 familie Doorman
  • 1903 - 1960 familie Van 't Einde

Huidige doeleinden

  • Verdwenen

Van het huis is niets meer terug te vinden. Alleen de theekoepel en het monumentale inrijhek zijn bewaard gebleven en onderdeel geworden van het Vechtzoompark. Op het inrijhek staat 'anno 1705' en 'Rosendaal'.

Opengesteld

  • Park is vrij toegankelijk

Bronverwijzing

  • Buitens binnen Utrecht
  • De Utrechtse wijken. Overvecht
  • Hekken in Nederland

Foto's © Albert Speelman 2017

@